O tej piosence pisał już chyba każdy poważany się blogasek, nie mogło jej zabraknąć i tutaj. Melancholijna interpretacja Blake'a zapętliła się u mnie na dłużej, pomimo nieustającego zadowolenia z życia doskonale umila wieczory, wibrując mi w głowie, tudzież na suficie nieznośnej sąsiadki. James Blake uraczył nas w tym roku wizytą na krakowskim Unsoundzie, a ww. piosenka jest zapowiedzią nadchodącej płyty. Niech ten młodzieniec częsciej zasiada za klawiszami i częściej używa głosu. Wszystkie ochy i achy jak najbardziej słuszne, ja słucham bez limitu.